© Copyright 2019 - Alexander Keehnen - All Rights Reserved

  • 20 secrets as a book
  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

Experiment: 24 uur offline

23 Feb 2017

 

Ik heb de uitdaging van Annemie Schuitemaker geaccepteerd om 24 uur offline te zijn. Dus geen internet en geen telefoon. Behalve voor eventuele noodgevallen natuurlijk.

Ik richt mij natuurlijk vooral op stress op kantoor, maar met het nieuwe werken en alle moderne technologie wordt dit steeds meer synoniem met stress thuis. Vandaar was ik erg enthousiast om dit experiment uit te voeren!

 

Omdat ik veel bezig ben met time management, ben ik mij bewust van wat tijdens mijn vrije tijd de belangrijkste tijdsvampieren zijn. Vooral Whatsapp, maar ook e-mails (privé én werk). Ik vind het nu eenmaal leuk om actief in contact te zijn met mijn vrienden en collega’s en daarom gebruik ik dit vaak als minipauzes, simpelweg als leuke afleiding of om mentaal te rusten tussen de werkzaamheden aan mijn to-do lijst.

 

Voor de challenge heb ik een zaterdag uitgekozen. De aard van mijn werk laat namelijk niet toe om doordeweeks een dag offline te zijn. Het kostte mij een uur om mij voor te bereiden. Dus ik heb wat zaken in gang gezet zodat ik na de 24 uur weer verder kan met die activiteiten. En ik heb op Twitter en Facebook even kenbaar gemaakt dat ik offline ga zijn (oh, wat zal iedereen mij missen).

 

Inmiddels ben ik tien minuten offline en ik merk dat er al direct onrust in mijn lijf kruipt. En in deze context staat onrust wat mij betreft gelijk aan stress. Ik weet dat er niets is wat niet een dagje kan wachten, maar tegelijk vraagt mijn lijf om prikkels. Daar lijkt het uiteindelijk om te gaan, de prikkels van nieuwe berichten die je een korte scheut adrenaline geven. Maar de verslaving aan die adrenaline veroorzaakt veel onrust.

Straks komen wat vrienden op visite en morgen heb ik lekker de hele dag om door te brengen met mijn vriendin. Ik schenk alvast een glas wijn in en maak mij klaar om te genieten van de avond!

 

Ik merk al direct dat ik meer present ben. In plaats van gedeeltelijk weggetrokken te worden door de online wereld, ben ik 100% aanwezig. Hier in mijn huiskamer.

 

And… I’m back!

Het voelde als een kleine vakantie. Een gezellige avond met vrienden, zonder afleiding door mijn telefoon. En op de zaterdag heb ik een hele dag doorgebracht met mijn vriendin. Even naar Maastricht geweest, en daarna thuis samen tijd doorgebracht. Spelletjes, goede gesprekken en een film. Helaas allemaal binnenshuis, want het druilerige weer nodigde niet bepaald uit tot buitenactiviteiten.

 

Mijn telefoon lag, voor noodgevallen, in de keuken. Ik merkte dat ik, steeds wanneer ik hem zag liggen, een prikkel voelde. Een alarm uit mijn lichaam dat zich daar misschien een nieuwe prikkel bevond. Een nieuwe stimulus die mij een tijdelijke opwinding zou kunnen geven. Ik bleef van mijn telefoon af, maar registreerde wel die vraag naar een prikkel. Is dat wat Annemie bedoelt met “infobesitas”?

 

Nu, zondagochtend, was het tijd om de schade in kaart te brengen. E-mails van het werk, privé e-mails, Facebook, Whatsapp, sms. Binnen een uur had ik alles gelezen en beantwoord en/of verwijderd. Dat is eigenlijk erg weinig, want van dat uur had ik gewoonlijk sowieso al 15-30 minuten hieraan besteed. Een kleine prijs om te betalen voor een dag vakantie! Bovendien was het een leuk uurtje, want binnen korte tijd had ik leuk contact met veel vrienden, kennissen en collega’s!

 

Ik zie veel gelijkenis met e-mails op kantoor. Zoals ik in mijn rapport hierover uitleg, is het veel efficiënter om dit soort urgente maar vaak niet belangrijke zaken op vaste tijdstippen te behandelen.

 

Dus in plaats van ieder nieuw bericht direct beantwoorden, alles verzamelen en op één of twee vaste tijdstippen per dag behandelen. Zo kost het je in totaal veel minder tijd. En, interessanter nog, op de andere momenten ben je present. Je voelt je kalmer en kan je 100% focussen op wat je op dat moment wilt doen.

 

Conclusie

Dit experiment heeft mij gedwongen om toe te geven dat ook ik aan een vorm van infobesitas lijd. Maar, het goede nieuws is dat deze realisatie tegelijk de deur naar de oplossing vormt. Zoals ik altijd benadruk ligt de oplossing niet in goede voornemens (in januari is de sportschool altijd vol, en in februari zijn alleen de vaste bezoekers er nog). De oplossing gaat liggen in het aanpassen van gewoontes.

 

–          Ik controleer de berichten op mijn smartphone nog maximaal tweemaal per dag (met een reminder midden op de ochtend en aan het einde van de middag – de rest van de tijd schakel ik de verbinding uit). Op deze manier zal ik mij nog meer kunnen focussen op mijn to-do lijst.

–          Ik kies ervoor om in de weekends en de avonduren steeds offline te blijven, tenzij mijn werkzaamheden het noodzakelijk maken om online te zijn.

–          Ik schakel de notificaties van nieuwe berichten zoveel mogelijk uit, om verleiding te voorkomen.

 

Kortom, dit is pas het begin. Wordt vervolgd…!

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Taal / Language
Please reload

Tags